TRAFİK :
Yayaların, hayvanların
ve araçların karayolu
üzerindeki
hareketleridir.
KARAYOLU :
Trafik için kamunun
yararlanmasına açık olan
arazi şeridi, köprüler
ve alanlardır.
TAŞIT YOLU :
Karayolunun genel olarak
taşıt trafiğince
kullanılan kısmıdır.
TEK YÖNLÜ KARAYOLU :
Taşıt yolunun yalnız bir
yöndeki taşıt trafiği
için Kullanılan
karayoludur
İKİ YÖNLÜ KARAYOLU :Taşıt yolunun
her iki yöndeki taşıt
trafiği için
kullanıldığı
karayoludur.
BÖLÜNMÜŞ KARAYOLU :
Bir yöndeki trafiğe ait
taşıt yolunun bir
ayırıcıyla belirli bir
şekilde diğer taşıt
yolundan meydana gelen
karayoludur.
ANAYOL :
Ana trafiğe açık olan ve
bunu kesen karayolundaki
trafiğin, bu yolu
geçerken veya bu yola
girerken, ilk geçiş
hakkını vermesi
gerektiği işaretlenmiş
belirlenmiş kara
yoludur.
TALİ YOL :
Genel olarak üzerindeki
trafik yoğunluğu
bakımından, bağlandığı
yoldan daha az dönemde
olan yoktur.
BAĞLANTI YOLU:
Bir kavşak yakınında
karayolu taşıt
yollarının birbirine
bağlanmasını sağlayan,
kavşak alanı dışında
kalan ve tek yönlü
trafiğe ayrılmış
karayoludur.
ERİŞME KONTROLLÜ ARA
YOLU (OTOYOL):Özellikle transit
trafiğe tahsis edilen ,
belirli yer ve şartlar
dışında giriş ve çıkışın
yasaklandığı, yaya
hayvan ve motorsuz
araçların giremediği,
ancak izin verilen
motorlu araçların
yararlandığı ve trafiğin
özel kontrole tabi
tutulduğu karayoludur.
GEÇİŞ YOLU :
Araçların bir mülke
girip çıkması için
yapılmış olan yolun,
karayolu üzerinde
bulunan kısmıdır.
ALT GEÇİT :
Karayolunun, diğer bir
karayolu veya
demiryolunu alttan
geçmesini
sağlayan yapıdır.
ÜST GEÇİT:
Karayolunun, diğer bir
karayolu veya
demiryolunu üstten
geçmesini sağlayan
yapıdır.
KAVŞAK :
İki veya daha fazla
karayolunun kesişmesi
veya birleşmesiyle
oluşan ortak alandır.
BANKET :Yaya yolu ayrılmamış
karayolunda, taşıt yolu
kenarıyla şev başı veya
hendek iç üst kenarı
arasında kalan ve olağan
olarak yayaların ve
hayvanların kullanacağı
zorunlu hallerde de
araçların
faydalanabileceği
kısımdır.
DEMİRYOLU(HEMZEMİN)
GEÇİDİ :
Karayolu ile demir
yolunun aynı seviyede
kesiştiği bariyerli veya
bariyersiz geçitlerdir.
DURMA :Her türlü trafik
zorunlulukları (kırmızı
ışık, yetkilinin dur
işareti, yol kapanması
gibi) nedeniyle aracın
durdurulmasıdır.
DURAKLAMA :
Trafik zorunlulukları
dışında araçların, insan
indirme ve bindirmek,
eşya yüklemek, boşaltmak
veya beklemek amacıyla
kısa bir süre için
durdurulmasıdır.
ARAÇ :
Karayolunda
kullanılabilen motorlu,
motorsuz ve özel amaçlı
taşıtlar ile iş
makineleri ve lastik
tekerlekli traktörlerin
genel adıdır.
AZAMİ AĞIRLIK:
Taşıtın güvenle
taşıyabileceği azami
yükle birlikte
ağırlığıdır.
DİNGİL AĞIRLIĞI :
Araçlarda aynı dingile
bağlı tekerleklerden
karayolu yapısına
aktarılan ağırlıktır.
GEÇİŞ HAKKI :
Yayaların ve araç
kullananların diğer yaya
ve araç kullananlara
göre yolu kullanmak
sırasındaki öncelik
hakkıdır.
GEÇİŞ ÜSTÜNLÜĞÜ :Görev sırasında,
belirli araç
sürücülerinin can ve mal
güvenliğini tehlikeye
sokmamak şartı ile
trafik kısıtlama veya
yasaklarına bağlı
olmamalarıdır.
KAMYON :İzin verilebilen
azami yüklü ağırlığı
3500 kg dan fazla olan
ve yük taşımak için mal
edilmiş motorlu
taşıttır.
OTOMOBİL
:Yapısı itibari ile
sürücüden başka en çok
yedi oturma yeri olan ve
insan taşımak için imal
edilmiş bulunan motorlu
taşıttır.
TAŞIMA SINIRI
KAPASİTESİ:
Bir aracın güvenle
taşıyabileceği en çok
yük ağırlığı veya yolcu
sayısıdır.
TEHLİKELİ EĞİM :Araçların emniyetle
seyrine devam için vites
küçültmeyi gerektiren
uzunluk veya açıdaki yol
eğimidir.
TRAFİKTEN MEN :Trafik zabıtasınca,
bu Kanunda belirtilen
hallerde araçla ilgili
belgelerin alınması ve
aracın belirli bir yere
çekilerek trafikten
alıkonulmasıdır
